Alfred Hitchcock

Alfred Joseph Hitchcock
Alfred Hitchcock

°

13-08-1899

+

29-04-1980
genomineerd Academy Awards ® 1945
genomineerd Academy Awards ® 1946
genomineerd Academy Awards ® 1941

Biografie

Alfred Hitchcock werd als zoon van een dealer van gevogelte en een fruitimporteur geboren op 13 augustus 1899.  Hij kreeg een katholieke opvoeding waardoor hij werd ingeschreven aan het Londense St. Ignatius College, een school voor Jezuïeten.

Interessant om weten is dat de (groot)meester zijn eerste baantje in de filmwereld al dateert van 1920.  Toen was Alfred ontwerper van titelplaten in de Londense afdeling van de Famous Players-Lasky studio's, het latere Paramount.  Vier jaar later ging hij scenario's schrijven voor regisseur Graham Cutts.  Hij had zich ondertussen al opgewerkt tot diensthoofd waardoor hij in nauw contact stond met (andere) scenaristen, art directors en beeldmonteurs.  Hij kreeg er zelfs even de kans om een minder belangrijke scène te gaan regisseren, weliswaar één waarin niet werd geacteerd.  In 1922 werd zijn werkgever overgenomen door een Brits productiebedrijf, opgericht door Michael Balcon, dat hem meteen de kans bood om te fungeren als assistent-regisseur.  Maar Hitchcock wou meer en was zo getalenteerd dat hij ook de functie van art director en scenarist voor zijn rekening nam voor Woman to Woman en The White Shadow - twee films uit 1923 -, The Passionate Adventure (1924), The Blackguard en The Prude's Fall uit 1925.

1925 was ook het jaar waarin Hitchcock werd aangesteld als regisseur, de Anglo-Duitse productie The Pleasure Garden was zijn eerste opdracht maar eigenlijk had hij in 1922 al samengewerkt met acteur Seymour Hicks toen hij instond voor de eindscènes van Alwasy Tell Your Wife omdat de regisseur van de film op dat moment ernstig ziek was.  Datzelfde jaar had hij ook al gewerkt aan Number Thirteen, een zogezegde Two Reel film (2 haspels dus) waarvan de productie nooit tot een goed einde werd gebracht.

Hitchcock zag echter The Lodger (in Amerika kreeg de titel de film The Case of Janathan Drew) als zijn eerste échte film.  Het werd een spannende thriller rond een vrouw die denkt dat haar nieuwe huurder Jack the Ripper is.  Met een thema ook dat hierna nog meerdere keren door Hitchcock zou gebruikt worden in films die volgden : dat van de gewone man die terecht komt in een opeenvolging van buitengewone gebeurtenissen.  Het was ook de eerste film waarin Hitchcock zelf in beeld kwam in een film van hem, iets wat in de jaren die daarop volgden zo'n beetje zijn handelsmerk werd.

In 1926 trouwde Hitchcock met Alma Reville, een scriptgirl en tevens beeldmonteur die voor de rest van haar leven niet alleen huwelijksmatig aan zijn zijde bleef maar ook heel nauw samenwerkte met haar echtgenoot, soms als scenariste voor zijn films.

Tot 1939 werkte hij in Engeland, hierna trok hij naar Hollywood.waar hij met uitzondering van drie films al zijn films heeft opgenomen.

De films die hier op volgden haalden niet hetzelfde (commercieel) succes als The Lodger maar The Ring (1927) kreeg toch weer de positieve aandacht van de filmpers.  Blackmail (1929) werd opnieuw een voltreffer.  Niet alleen de eerste Britse film met synchroon geluid maar waar ook opvallende speciale effecten werden gebruikt, nog ondersteund door het 'Schüfftan Proces'.  Die zorgden ervoor dat de achtervolgingsscène in de film niet alleen een indrukwekkende climax was maar ook navolging vond qua gebruikte techniek in Hitchcock-films die volgden.

Hierna volgde een periode van minder interessante of belangrijke films : Elstree Calling (1930) bijvoorbeeld, een musical-versie van 'The Taming of the Shrew' van Shakespeare, Juno and the Paycock (1930), een filmversie van het toneelstuk van Sean O'Casey en Waltzes from Vienna (Amerikaanse titel : Strauss's Greet Waltz), zowaar een low budget musical.  De enige film die er in deze periode wat uitsprong was Murder (1930), een intrigerende whodunit thriller met een homo-gerelateerd motief, voor die tijd bijzonder gedurfd en quasi ongezien eigenlijk.

Hierna werd Hitchcock de belangrijkste regisseur van Engeland, niet in het minst door films als The Man Who Knew Too Much (1934) bijvoorbeeld, een spannend verhaal rond een Brits koppel dat op reis in in Zwitserland en door omstandigheden terechtkomt in een internationale intrige.  In 1956 maakte hij overigens nog een Amerikaanse, door ondermeer het gebruik van kleuren beter uitgewerkte remake van de film.  The 39 Steps (1935) werd een nog groter succes, heel erg spannend waarbij romantiek en wat grappige klemtonen zowaar de spanning nog opvoerden.

Voor The Lady Vanishes (1938) kreeg Hitchcock de Prijs voor 'Beste Regie' van de New York Film Critics wat hem meteen ook onder de aandacht van producent David O. Selznick bracht.  Voor hij Engeland verliet maakte hij nog een laatste Britse film Jamaica Inn, een film die sowiso afweek van wat we van Hitchcock op dat moment gewoon waren.

Rebecca (1940) was de eerste Amerikaanse film van Hitchcock, een filmversie van het romantisch verhaal van Daphne du Maurier dat dank zij zijn aanpak een spannend psychologisch drama werd.  De montagetechnieken van Hitchcock waren hier minder nadrukkelijk aanwezig terwijl de camerabewegingen wonnen aan belang.  De film won de Academy Award/Oscar voor Beste Film, Hitchcock zelf werd genomineerd in de categorie 'Beste Regie'.

Na het spionage-avontuur Foreign Correspondent (1940) en de romantische komedie Mr. and Mrs. Smith (1941) volgde Suspicion (1941), een film over een vrouw (Joan Fontaine, bekroond met een Oscar) die haar man ervan verdenkt dat hij voorbereidingen treft om haar te vermoorden.  De rol van de man werd vertolkt door Cary Grant die daarmee voor het eerst te zien was in een Hitchcock-film.

In Saboteur (1942) haalde Alfred Hitchcock nog eens de volledige Hitchcock-trukendoos boven en dat is wel wat eigenlijk (...) terwijl hij met Lifeboat (1944) nog maar eens bewees hoe talentvol hij was als je weet dat de film zich integraal op een/één schip afspeelde (!)..  Ook al indrukwekkend : de gebruikte filmtechnieken in Spellbound (1945) met de vermaarde Salvador Dali-droomscène.  Rope was ook al bijzonder omwille van het feit dat er lange scènes werden opgenomen en er onafgebroken werd gefilmd, zelfs tot zolang het 'herladen' van de camera noodzakelijk was.

In de jaren '50 volgende Hitchcock-toppers als Strangers on a Train (1951), Rear Window (1954), Vertigo (1958).

In 1955 verkreeg Hitchcock de Amerikaanse nationaliteit, kort voor zijn dood werd hij tot ridder geslagen.

Hitchcock is een begrip in de filmwereld en je moet al (bijna) van een andere planeet zijn om hem of toch op zijn minst zijn naam niet te kennen.  Zijn aanpak, zijn beeldvoering, zijn stijl, het heeft door de jaren heen gezorgd voor vele commentaren, talrijke interpretaties en het wisselen van ideeën hierrond.  Er werden zelfs verschillende boeken rond geschreven waarvan 'Le Cinema Selon Hitchcock' van François Truffaut één van de betere was.  Ook nog vermeldenswaard : 'Hitch' van John Russell Taylor, gekend als zijn officiële biografie, 'Alfred Hitchcock' van John Perry en 'The Secret Life of Alfred Hitchcock' van Donald Spoto, een soort van Freudiaanse analyse.  Tot spijt van de betrokkenen hield Hitchcock tijdens interviews de lippen steeds stijf op elkaar wat dit betreft, er werd nooit op een open manier gepraat over zijn aanpak en zijn manier van filmmaken.  De interviews die hij dan al gaf waren eerder kort en rechttoe rechtaan, veelal zelfs alledaags en ordinair, inhoudelijk weinig zeggend ook.  Naast film zorgde Hitchcock's werk voor TV voor (nog meer) bekendheid bij het grote publiek : series als 'Alfred Hitchcock Presents' (1955 - 1962) en 'The Alfred Hitchcock Hour' (1962-1965)

Alfred Hitchcock hield bovenal van het medium film, zijn liefde voor het vak werd in de periode van de stille/zwijgende films alleen maar groter en de regisseur zocht continu naar verbeteringen, vernieuwingen ook.  Stilaan groeide de interesse ook richting thrillers met Sabotage en The Lady Vanishes als gevolg.  De keuze om naar Hollywood te trekken was dan ook deels ingegeven door het feit dat je daar als regisseur de beschikking had over betere acteurs, technici en crew members die qua mogelijkheden en kennis hoger scoorden dan de mensen waar hij mee werkte in het beginperiode van zijn carrière.

Door de jaren heen ging de kwaliteit van de films van Hitchcock steil bergop.  Hij streefde naar de perfectie en in de jaren '40 en '50 kon de kroon op het werk niet uitblijven : Vertigo, North by Northwest, Psycho, The Birds en Marnie worden gezien als absolute meesterwerken.

Alfred Hitchcock is één van de meest, zoniet dé meest getalenteerd regisseurs ooit.  De bijzondere manier waarop hij speelde met de gedachten en de emoties van zijn kijkers is zowel legendarisch als uniek.  Alfred Hitchcock stond gekend daarenboven ook gekend als 'The Master of Suspense'.  in 1979 kreeg hij van het 'American Film Institute' de Life Achievement Award'.

Academy Awards ® 1946 Genomineerd Beste regie Spellbound
Academy Awards ® 1945 Genomineerd Beste regie Lifeboat
Academy Awards ® 1941 Genomineerd Beste regie Rebecca