Torpedo

Gewoon
Torpedo
12 jaar
23/10/2019
2018
langspeelfilm
102 minuten
Actie
Thriller
Speelfilm
Oorlog

Verdeler

Independent Films

acteur/actrice (11)

Koen De Bouw →  Stan
Ella-June Henrard →  Nadine
Joren Seldeslachts →  Filip
Gilles De Schryver →  Van Praag
Bert Haelvoet →  Fons
Sven De Ridder →  Klisse
Stefan Perceval →  Tamme
Robrecht Vanden Thoren →  Werner
Vic De Wachter →  Kapitein Maes
Thure Riefenstein →  Jäger
Rudi Mukendi →  Jenga

regisseur (1)

Sven Huybrechts

producent (2)

Hendrik Verthé
Kobe Van Steenberghe

director of photography (1)

Robrecht Heyvaert

scenarist (2)

Sven Huybrechts
Johan Horemans

beeldmonteur (1)

Hannes Timmermans

productieontwerper (1)

Harry Ammerlaan

kostuumontwerper (1)

Jacqueline Steijen

componist (1)

Hannes De Maeyer

Een Vlaamse duikbotenfilm. Die was er nog niet. Nu wel. “Torpedo” heet hij. Toepasselijke en internationaal goedbekkende titel. Vlaamse cinema met een mondiale saus dus. Dat daarbij duchtig en luchtig wordt geleend uit de pulphoofdstukken van menig oorlogsfilmnaslagwerk is de logica zelve. Vergeet Wolfgang Petersens “Das Boot”, deze “Torpedo” leunt qua teneur dichter aan bij Enzo G. Castellari’s “Quel Maledetto Treno Blindato” ofte “Inglourious Bastards” waar Tarantino ook al de inspiratie haalde. Al heeft Tarantino zelf uiteraard niets met deze “FC De Geallieerden” te maken. Laat ons een boot een boot noemen.

“Torpedo” is het troetelkind en langspeeldebuut van Sven Huybrechts. Samen met Johan Horemans – met wie hij eerder het scenario voor twee “Piet Piraat”-films schreef – deed hij een ambitieuze gooi om een jongensdroom – een Vlaamse actievolle oorlogsfilm – verwezenlijkt te zien. Het scenario kwam met de hulp van Jan Verheyen bij productiehuis A Team Productions – dat eerder de drie films van Adil El Arbi en Bilall Fallah produceerde – terecht … en bam wam … 3,5 miljoen euro later was deze Vlaamse duikbotenfilm een feit. ‘t Lijkt Hollywood wel.

De tweedewereldoorlogpitch is geinig fout, daar bestaat weinig discussie over. Een bende Belgische soldaten die, aangestuwd door harde bolster Koen De Bouw, naar hartenlust moffen over de kling jaagt, krijgt de opdracht om vanuit Belgisch Congo in een duikboot een lading uranium naar de Verenigde Staten te verschepen. Zodat het niet de Duitsers, maar wel de Amerikanen zijn die een allesvernietigend atoomwapen kunnen ontwikkelen. In de uitwerking catert Huybrechts verschillende buffetten: stoere actie gaat hand in hand met comic relief, soms bloederige taferelen en een emotionele achtergrond die het karakter en de handelingen van De Bouw rechtvaardigt. Die ‘alle trossen los’-aanpak zorgt er alvast voor dat “Torpedo” niet verveelt: hoogstens krijg je het gevoel dat de pathos tijdens de serieuze scènes vaak harder op de lachspieren werkt dan de scènes die bewust komisch zijn. En dat mag in een B-film, al krijg je er wel geen kwalitatieve punten voor op het rapport.

Op De Bouw na is geen enkel personage uitgetekend, en voor de rest wordt er zwaar ingezet op de clichés van het genre. Soms gebeurt dat robuust, soms wat vlakjes. Dat de effecten erin slagen om zelfs tijdens de meest zichtbare miniatuurmomenten te entertainen, vertelt veel over de geestdrift van Huybrechts en co. Sommige zaken werken trouwens wel: de flashbackscène waarin de reden van De Bouws moffenafslachttocht duidelijk wordt is filmisch meer dan geslaagd.


Ook de keuze om de duikboot te laten besturen door een Duitser zorgt voor wat verhaaltechnische gravitas in een film die voor de rest eigenlijk noch slecht noch goed genoeg is om een pro- of contrapunt te maken. Maar op basis van lef en foute filmliefde biedt “Torpedo” genoeg geestig- en beestigheden om er anderhalfuur zoetzuur mee te zijn - maar dan moet wel de mantel der vergevingsgezinde liefde over de flagrante “The Abyss” rip-off in de verhaalstaart.

Alex De Rouck

Synopsis

1939, Long Island, USA Albert Einstein schrijft een persoonlijke brief aan president Roosevelt. De brief beschrijft de desastreuse mogelijkheden van uranium, en het feit dat Duitsland hiermee experimenteert. Hij voorziet dat als deze materialen zouden gebruikt worden in een bom, de gevolgen ongezien zouden zijn... Roosevelt neemt de brief ernstig, en richt een commissie op: het Manhattan project, om zo de eerste atoombom ter wereld te ontwikkelen. Ze zullen deze ‘race to discovery’ tegen Nazi-­‐Duitsland winnen met de welbekende dramatische afloop op 6 augustus 1945.