Swallow

Middelmatig
Swallow
21/04/2020
2020
langspeelfilm
92 minuten
Thriller
Drama

Verdeler

Cinéart

acteur/actrice (10)

Haley Bennett → Hunter
Austin Stowell → Richie Conrad
Elizabeth Marvel → Katherine Conrad
David Rasche → Michael Conrad
Denis O'Hare → Erwin
Lauren Luna Vélez → Lucy
Zabryna Guevara → Alice
Laith Nakli → Luay
Babak Tafti → Aaron
Nicole Kang → Bev

regisseur (1)

Carlo Mirabella-Davis

producent (4)

Carole Barraton
Frédéric Fiore
Mollye Asher
Mynette Louie

director of photography (1)

Katelin Arizmendi

uitvoerend producent (7)

Sam Bisbee
Constantin Briest
Yohann Comte
Pierre Mazars
Eric Tavitian
Joe Wright
Haley Bennett

scenarist (1)

Carlo Mirabella-Davis

beeldmonteur (1)

Joe Murphy

productieontwerper (1)

Erin Magill

kostuumontwerper (1)

Liene Dobraja
Swallow

Slikken, trut. Het is niet meteen een zin die je zal aantreffen in een draaiprent die met de Oscar voor de beste film aan de haal gaat. Bij de Ensors kan het misschien nog net. Alhoewel het daar misschien ook eerder kan je dit even doorslikken, lieverd zal zijn. Aan Hunter hoeft niemand te vragen of ze iets wil slikken: ze doet dat immers volledig uit vrije wil. En dat iets kan veel zijn: van een neuskeutel tot een knikker over een ijzeren pin tot een nagelschaar. Die slikaandoening is trouwens geen figment van debuterend regisseur Carlos Mirabella-Davis’ verbeelding, maar bestaat echt. Pica is de naam van dergelijke psychologische stoornis. Slik.

Waarom Hunter gevaarlijke hebbedingetjes doorslikt? Schijnbaar omdat ze gevangen zit in haar eigen leven. Ze is de modelechtgenote van verwende fils a papa Richie die van zijn ouders een kast van een symmetrische villa met uitzicht op de Hudsonrivier cadeau heeft gekregen en die is klaargestoomd om later het bedrijf van zijn vader te erven. Meer dan mooi zijn en zwijgen moet Hunter dus eigenlijk niet doen. Nu ja … koken wordt indien niet aangeraden toch zeker geapprecieerd en ze moet sowieso voorzichtig zijn met het strijken van Richies stropdassen. Want hemden en stropdassen met een botsende kleurschakering dragen, daar kan manlief toch niet zo goed tegen. Wanneer Richie en zijn ouders de slikgewoonten van Hunter - die bovendien ook zwanger is – ontdekken, sturen ze haar verplicht op therapie en laten ze haar 24 op 7 bewaken door een Syrische oorlogsvluchteling. Wat Hunters mentale staat nog meer in gevaar brengt. Ah ja.

Swallow

Als je de soundtrack van Nathan Halpern zou vervangen door een van Howard Shore en iemand zou je Swallow willen verkopen als een film van David Cronenberg, de kans is groot dat je het zou geloven. Lichaamshorror, psychologische aftakeling, medische kilte en een suggestief gevoel van mentaal verval … Miranda-Davis zet het negentig minuten op het voorplan. Zijn production design - zowel binnen als buiten het huis van Hunter en Conrad - is voor de interieurboekjesbladeraar ongetwijfeld wauw, edoch symboliseert in de eerste plaats de kilte in het leven van Hunter, waarin alles oogsnoep en innerlijke leegte is zonder dat er plaats is voor levensechte emoties. En ja, dan verdwijnt er nogal eens een paperclip door het keelgat, al is het maar omdat Hunter zo het gevoel heeft dat ze die dag toch iets speciaals gedaan heeft.

Miranda-Davis tekent niet veel uit in Swallow. Hij doet de plot vrij traag uit de doeken, laat ruimte voor interpretatie en schuwt de humor niet. Helaas neemt hij wat teveel hooi op de vork. Hunters passieloze leven was op zich al meer dan genoeg om het picanezen te verklaren, maar hij wil ook haar kinder- en jeugdjaren duiden. En die waren ook alles behalve peis en vree, zo blijkt. Dus eigenlijk was Hunter al een vogel voor de kat voor ze zich door Richie liet ringen.

Swallow

Of toch niet? Een uitgesproken confrontatie met haar verleden zorgt ervoor dat Hunter aan het eind wel degelijk haar eigen weg kan gaan. Een zijplot die de symmetrie van het eerste uur toch wat aan het wankelen brengt. Swallow blijft daardoor eerder overeind door het strakke decormagnetisme en de sterke vertolking van Bennett dan door emotionele impact. En dat komt in deze karakterstudie toch als een gemiste kans over. Ook al omdat Miranda-Davis’ onderhuids aanwezig zijnde feministische insteek uiteindelijk meer pretentieuze filler dan killer blijkt.

Te zien op verschillende VoD-platformen.

 

Alex De Rouck
Weekend Box Office VS
10-04-2020 $ 1.710
17-04-2020 $ 2.490
Totale weekend omzet VS: $ 4.200

Synopsis

Hunter lijkt een perfect leven te leiden samen met Ritchie, haar man die net de leiding heeft overgenomen van het familiebedrijf. Wanneer ze zwanger wordt, ontwikkelt ze de dwangmatige eetstoornis Pica, gekenmerkt door het eten van niet-eetbare dingen. Haar echtgenoot en schoonfamilie besluiten om haar doen en laten te controleren om het ergste te voorkomen: de bedreiging van de voortzetting van de familielijn van de Conrads… Maar verbergt deze vreemde en oncontroleerbare obsessie misschien een groter en verschrikkelijk geheim ?