The Kids Are All Right (DVD)

Bijna zeer goed
The Kids Are All Right (DVD)
12 jaar
Seks
Grof taalgebruik
07/04/2011
DVD
102 minuten
Komedie
Dolby Digital 5.1 Ⓡ
1.78

acteur/actrice (5)

Annette BeningAnnette Bening →  Nic
Julianne Moore Julianne Moore →  Jules
Mark Ruffalo →  Paul
Mia Wasikowska →  Joni
Josh Hutcherson →  Laser

regisseur (1)

Lisa Cholodenko

Rake observaties, uitstekende vertolkingen, een secure regie: “The Kids Are All Right” heeft meer dan één troef in huis om als een fraai gekamde haas over de finishlijn te huppelen (eat your heart out, schildpad). Regisseuse Lisa Cholodenko (“High Art”, “Laurel Canyon”) verstaat net als collega Nicole Holofcener (“Friends With Money”, “Please Give”) de kunst om babbelfilms te maken waarnaar het goed kijken en luisteren is.

Het is niet anders in deze voor Cholodenko heel persoonlijke film. Ze is een lesbienne die met de hulp van een anonieme spermadonor een zoon op de wereld kon zetten. Haar partner is trouwens de muzikante Wendy Melvoin, die eind jaren tachtig bekend was als helft van Wendy & Lisa, en hits scoorde als “Waterfall” en “Lolly Lolly”. Cholodenko begon al in 2004 samen met coscenarist Stuart Blumberg aan het scenario te werken. De meeste reacties van producers en studio’s waren positief, maar velen weigerden om mee in het project te stappen omdat ze vreesden dat het materiaal te riskant was en de film waarschijnlijk geen geld zou opbrengen (ja, vadertje economie kijkt steevast mee over de schouder). Uiteindelijk kwamen er toch genoeg geldschieters over de brug, en na de gesmaakte première van de prent op het Sundance Festival kocht Focus Features de distributierechten voor iets meer dan 4 miljoen.

Centraal in “The Kids Are Allright” staan Nic (Annette Bening) en Jules (Julianne Moore), een lesbisch koppel dat hun kinderwens inwilligde via kunstmatige inseminatie: respectievelijk achttien en vijftien jaar geleden werden op die manier hun dochter Joni (Mia “Alice In Wonderland” Wasikowska) en zoon Laser (John Hutchinson) geboren, met telkens dezelfde anonieme spermadonor als natuurlijke vader. De twee hebben zich nooit vragen gesteld over het feit dat ze door twee moeders worden opgevoed in plaats van door een vader en een moeder. Ze hebben zeker niet het gevoel iets gemist te hebben tijdens hun apejaren en vonden de aanwezigheid van twee moeders dus volkomen normaal. In volle puberontwikkeling begint Laser echter nieuwsgierig te worden naar de identiteit van zijn donor. Zelf kan hij die informatie niet wettelijk opsporen daar hij nog geen achttien is, maar Joni stemt er mee in om hem te helpen (waarschijnlijk omdat ze even nieuwsgierig is als haar jongere broer). De spermabank gaat er mee akkoord om de twee in contact te brengen met hun vader, en dat blijkt de nogal bohémienaangelegde tuinarchitect Paul (klasbak en toekomstige Hulk Paul Ruffalo) te zijn. De ontmoeting tussen de drie verloopt ontzettend vlot, en wanneer Nic en Jules ontdekken dat hun kinderen hun vader hebben ontmoet, besluiten beide dames om hem ook officieel bij hen thuis uit te nodigen. Al snel wordt duidelijk dat die uitnodiging en ontmoeting heel wat animo teweegbrengt. De kleine barsten die er waren in de relatie tussen Nic en Jules worden stilaan groter, en vooral Nic heeft het er moeilijk mee om haar zoon ‘uit te lenen’ aan zijn vader. En wanneer beide dames dan ook nog eens andere gevoelens ontwikkelen voor Paul is het hek helemaal van de dam.

“The Kids Are All Right” is zeker geen dijenkletsende komedie, maar ook geen diepgravend drama. Het is bovenal een eerlijke observatie en mooi geschreven karakterfilm. Weliswaar op zijn Amerikaans of Californisch: de cinema vérité-rauwheid die een Mike Leigh of Ken Loach zou hanteren is hier in geen velden of wegen te bespeuren. Geen enkele verwikkeling in “The Kids Are All Right” is echt verrassend, maar dat is geen minpunt. De karakterschetsen blijken belangrijker dan de verhaalscharnieren, en zelfs de nevenpersonages zijn verzorgd uitgewerkt (getuige het droeve lot van klusjesman Luis).

De vrees dat de film zou floppen bleek trouwens ongegrond: aangevuurd door grotendeels positieve recensies en mond-aan-mondreclame deed “The Kids Are All Right” het vrij goed in de zalen, meteen een bewijs dat er zeker nog potentieel is voor knapgemaakte onafhankelijke prenten in Amerika. Het budget van deze film was amper 4 miljoen dollar, en wereldwijd klokte de biosrecette af op bijna 35 miljoen (waarvan 21 in Amerika). En ook wij hebben op zijn minst drie hoeraatjes veil voor deze vibrerende levensschijf waarin nauwelijks een valse noot te bespeuren valt. Om het met een favoriete uitsmijter van het huis te zeggen: een fijn en zonnig filmpje.

Diepgravende extra’s bevat dit schijfje niet, maar wie de marketingmachine aan het werk wil zien kan met een gerust gemoed halthouden bij de trailer en/of de veel te korte ‘making of’-featurette (eigenlijk niets meer dan fragmenten uit de film doorspekt met wat korte interviewsnippers).

Alex De Rouck

Extra's

  • Trailer (1’ 50”)
  • Featurette (3’ 35”)