Operation Flashpoint Dragon Rising

Het is niet makkelijk om de grenzen van FPS-games te gaan verleggen maar door de enorme populariteit van deze categorie gaat er geen maand voorbij of er komt wel weer een ‘shooter’ op de markt. Wij bij Filmfreak gaan bijzonder selectief te werk wat wat het spelen en bespreken van niet-film games betreft. Enkel toppers en Microsoft-titels vormen een uitzondering op de regel dat enkel/voornamelijk filmgames worden besproken. “Operation Flashpoint – Dragon Rising” is er één uit de eerste categorie.

Als een oorlog niet om godsdienstige redenen wordt uitgevochten, dan vindt hij wel zijn oorsprong in het zwarte goud – olie – en dat is meteen de basis van “Operation Flashpoint”. Het eiland Skira is de plaats van het gebeuren deze keer. We maken een (voor een war game bijzonder uitgebreid en) lang verhaal kort door te stellen dat Rusland op een gegeven ogenblik de hulp van de Verenigde Staten inroept (!) en voorstelt om een verrassingsaanval uit te voeren en zo het bezette eiland te bevrijden. Een klusje voor jou dus…

Je bent echter niet alleen hiervoor. Je hebt de beschikking over, in eerste instantie, een viertal medesoldaten en je zult de klus dus samen moeten zien te klaren. Je kan je medestrijders allemaal samen of afzonderlijk bepaalde orders geven en dan weet je onmiddellijk dat dit niet zomaar een ‘knal iedereen zo snel mogelijk overhoop en het komt wel in orde’-spel is. Je zult dus enig tactisch inzicht moeten hebben om de gestelde doelen tot een goed eind te brengen. Maar laat ons er hier al bij vertellen dat de moeilijkheid hiervoor voor een stuk door jou bepaald wordt wanneer je bij aanvang van het spel kiest voor respectievelijk normal, experienced of hardcore. Wij kozen voor het eerste want de eerste “Operation Flashpoint” kwam nooit in onze handen. Voordeel hierbij is ook dat je gesneuvelde collega(‘s) zich na een tijdje weer kunnen bij je team voegen, iets wat voor ons bijzonder welkom was eigenlijk.
Nog een voordeel hier is dat op het scherm aangegeven wordt welke de best te volgen richting is om je doel te bereiken, telkens ondersteund met de afstand die je er nog van bent verwijderd. Je kan echter ook vrij snel een kaart opvragen zodat je alles wat beter kan situeren. Je zou denken dat het allemaal een makkie is op die manier maar niets is minder waar.

Je kan je makkers dus specifieke orders geven en die gaan een flink stuk verder dan aanvullen of dekkingsvuur aan te leggen ; specifieke formaties aannemen, flankeren, enz…
Een collega die gewond is kan je verzorgen (even snel de dokterstas bovenhalen waardoor je dus niet onmiddellijk kunt vuren !) en ook eigen verwondingen kunnen in beperkte mate verzorgd worden. Voor de rest beschik je over handgranaten om te gooien, andere die je kunt afvuren, explosieven, een detonator, enz… En dat zijn nog maar de mogelijkheden als je met beide voeten op de grond blijft. Je kan echter ook een voertuig besturen (of aan het kanon staan van ditzelfde voertuig) en hetzelfde kan gezegd worden van een helikopter.

Het geluid van dit game krijgt van ons een maximale score. Wie alles optimaal in zich wil opnemen geeft de volumeknop (van bij voorkeur een stevige Dolby Digital versterker met subwoofer !) een flinke ruk naar rechts en wat volgt is een to-ta-le beleving van het gebeuren. Overvliegende helikopters, inslaande projectielen, ontploffende handgranaten of zelf aangebrachte explosieven (geloof me, die zijn echt totaal verschillend qua geluid), bombardementen in de verte (doffe knallen), hier is heel, heel veel aandacht aan besteed.
Het feit dat het slagveld maar liefst 22 vierkante kilometer uitgestrekt is zorgt er natuurlijk voor dat niet alles evenveel detail heeft maar dat nemen we er zonder probleem bij. Het commanderen van de troepen is vrij uitgebreid en het kan moeilijk anders of dit gaat ten koste van de snelheid waarmee je één en ander kunt bijsturen. Het gaat dus niet echt over de snelheid van beslissen maar de uitvoering van wat jij de troepen oplegt.
De mogelijkheden die je hebt eens je bijvoorbeeld helikopterpiloot bent zijn zo uitgebreid dat het flink wat oefening vraagt om de dingen te laten gebeuren zoals jij dat wil.

“Operation Flashpoint” telt 11 missies en je kunt in totaal 36 achievements bereiken. De laadtijden vallen redelijk mee en het wachten wordt wat makkelijker gemaakt doordat allerhande statistieken in beeld verschijnen.
Wie door zijn ervaring met gelijkaardige games goed vertrouwd is met het genre zal “Operation Flashpoint” zeker kunnen waarderen. Wie zo zijn redenen heeft om de ‘normal’ moeilijkheidsgraad te kiezen zal er minstens evenveel van genieten. “Operation Flashpoint” is dus echt wel meer dan de moeite.


Koenraad Adams