A Perfect Getaway
Thriller

Acteur/Actrice	Personage
Milla Jovovich	Cydney
Steve Zahn	Cliff
Timothy Olyphant	Nick
Kiele Sanchez	Gina
Katie Chonaces

Geregisseerd door	David Twohy
Speelduur	100 minuten
Bioscoop-release	26/08/2009
Verdeler	K.F.D.

Liefde is… elkaar beschermen als een seriemoordenaar het op ons heeft gemunt. De spreuk zou op een kalenderblaadje kunnen figureren ten huize van pas getrouwde tortelduiven Cliff en Cydney (Steve Zahn en Milla Jovovich), die het wittebroodsvizier op een paradijselijk stukje Hawaii richten. Het gelukkige koppel is immers nog maar goed en wel vertrokken op een avontuurlijke wandeling langs paradijselijke wegen, als de nieuwstijding komt dat er in Honolulu een pasgetrouwd stel op gruwelijke wijze is vermoord. Tanden eruit, vingerafdrukken verwijderd… de hele reutemeteut. Over pech hebben gesproken.

Zelfs al beschouwt Cydney de kans dat ze het pad van de moordenaar(s) kruisen miniem, toch ziet Cliff vrij snel spoken. De lifters die ei zo na hun auto kaapten zagen er al niet betrouwbaar uit, het tweetal waarmee Cliff en Cydney willens nillens samen de trektocht maken lijkt ook niet volledig zuiver op de graat. Vooral stoere en ‘moeilijk dood te krijgen’ natuurmens Nick (een zich zichtbaar amuserende Timothy Olyphant) is een doorn in het oog van de frêle Cliff. De naar eigen zeggen met een titanium plaat in het hoofd zittende Nick beweert dat hij deel uitmaakte van een speciale eenheid die de weg effende tijdens de invasie in Irak en zit niet echt op dezelfde golflengte van Cliff. Tussen Nicks vriendin Gina (Kiele Sanchez) en Cydney botert het alvast beter. Blijft natuurlijk de vraag wie wie kan vertrouwen, en of er tussen de Hawaiiaanse lommer alsnog een andere koele killer zit verscholen?

Regisseur/scenarist David Twohy bewees in het verleden al zijn neus voor degelijk B-vakwerk met onder meer de geslaagde “Alien”-hommage “Pitch Black”. Als scenarist mocht hij ook al een paar keer met de grote jongens meespelen, en leverde hij bijdragen aan de draaiboeken van onder ondere “The Fugitive”, “Waterworld” en “G.I. Jane” en de komende sequel van “The Italian Job”. Met “A Perfect Getaway” levert Twohy een verdienstelijke slasherprent annex whodunit af. In de eerste plaats omdat hij veel charme haalt uit de mooie landschappen (bijeengefilmd in Hawaii, Jamaica en ai ai ai ai ai Puerto Rico). Kraters, grotten, watervallen en aanverwante prentbriefkaartlokkers kleuren van de eerste tot de laatste minuut het scherm. In de tweede plaats omdat Twohy bewust met de conventies van het genre speelt.

Zo is Cliff een beginnend filmscenarist, wat Twohy de kans geeft om heel wat filmgerelateerde dialogen in de prent te smokkelen. Al leiden die nauwelijks af van de centrale spanningsboog en is “A Perfect Getaway” op maat gesneden van thrillerliefhebbers die niet moeten hebben van tierlantijntjes en hun chills en thrills het liefst rechttoe rechtaan hebben. En met een twist in de tweede akte. Twohy strooit immers nogal (te) kwistig met aanwijzingen dat hij het concept van de rode haring goed heeft bestudeerd. Voor de niet-ingewijden: een rode haring is een gebeurtenis of een personage in een detectivefilm of thriller die bewust veel aandacht krijgt, maar die enkel maar als doel heeft om het publiek op een dwaalspoor te brengen. De metafoor is duidelijk en goed gekozen: als in een school haringen een rood specimen zwemt, is de kans groot dat je daar naar kijkt en niet ziet wat de gewone grijze vissen van plan zijn.

Opvallend is dat “A Perfect Getaway” pas echt uit de startblokken schiet nadat Twohy zijn “a-ha”-moment heeft losgelaten. Hierdoor worden de genreconventies enkel in de laatste twintig minuten vinnig en scherp (twee gore vondsten zijn alvast de max, keineig en wreed wijs uitgewerkt), al is het dan toch ietwat te laat om deze groene thriller uit de gezapige middenmoot te rukken. Wat rest is acceptabel adrenalinevoer: zij het eerder voor thrillerjonkies dan voor doorwinterde spanningsjunkies die waarschijnlijk sneller dan Twohy het wil de steel van de plotvork in de smiezen hebben.