Serbuan Maut - The Raid
Actie

| Acteur/Actrice | Personage |
|---|---|
| Iko Uwais | Rama |
| Yayan Ruhian | 'Mad Dog' |
| Joe Taslim | Jaka |
| Doni Alamsyah | Andi |
| Ray Sahetapy | Tama |
| PIerre Gruno | Wahyu |
| Geregisseerd door | Gareth Evans |
| Speelduur | 100 minuten |
| Bioscoop-release | 11/07/2012 |
| Verdeler | A-Film |
De eerste Indonesische film die Filmfreak haalt, is er meteen eentje die mag gezien worden. Titel van het driesterren en een half-beestje is “Serbuan Maut” (in het Engels netjes vertaald als “The Raid: Redemption”) en geregisseerd door de van oorsprong Welshe cineast Gareth Evans. Die woont al een tijd in Indonesië en draaide er drie jaar terug reeds de martial arts-prent “Merantau”. Net als in “Merantau” werkt Evans samen met de acteur Iko Uwais, een “pencak silat”-adept die door Evans werd ontdekt toen hij als loopjongen bij een telecomfirma werkte. Pencak silat is trouwens zoiets als kung fu, maar dan helemaal anders. Specifieke uitleg over de verschillen en gelijkenissen laten we wijselijk aan de specialisten terzake over. “The Raid: Redemption” laat zich het makkelijkst omschrijven als een kruising tussen “Assault On Precinct 13” (de versie van John Carpenter uiteraard), “The Warriors” (de scène met de machete langs de muur is een hommage aan die met de frisdankflesjes), “Die Hard” en “Hard Boiled”. Waarmee meteen duidelijk is dat er nogal wat geknokt en geschoten wordt in deze potente actieprent waarin alles draait om de belegering van een in een buitenwijk van Jakarta gelegen flatgebouw dat in handen is van een nietsontziende drugsbaron.
Het een aanzienlijk aantal verdiepingen tellend gebouw (dertig volgens de poster, voor zover we de ondertitels goed hebben kunnen volgen vijftien volgens de film) huisvest een drugslab en nagenoeg elk appartement is bewoond door een crimineel of een handlanger van maffiabaas Tama Riyadi (Ray Sahetapy). Die verschanst zich continu op de vijftiende verdieping, samen met zijn twee luitenants Mad Dog (Yayan Ruhian) en Andi (Donny Alamsyah). Andi is het logistieke brein achter Tama’s drugsoperaties, Mad Dog (zijn naam verklapt het al een beetje) de geweldenaar die het vuile werk opknapt. Via een ingenieus camerasysteem kan Tama het hele gebouw overzien en via een even ingenieus microfoonsysteem kan hij zijn handlangers waarschuwen wanneer er gevaar dreigt.
Een speciale politie-eenheid staat op het punt om zich in dat wespennest te wagen. Hun doel: Tama uitschakelen of arresteren. Gemakkelijker gezegd dan gedaan, natuurlijk. De agenten zijn nog geen vijf minuten binnen of ze worden langs alle kanten belaagd door de in het gebouw verblijvende criminelen. Dat er langs beide kanten nogal wat slachtoffers vallen, laat zich raden. Bovendien is niet altijd duidelijk wie de opdracht voor de politieraid heeft gegeven: is het de corrupte ouderdomsdeken Wahyu (Pierre Gruno) of trekt er toch iemand anders uit de touwen? Eens de raid begonnen is, heeft echter niemand tijd om zich daar zorgen om te maken: Tama uitschakelen en als het even kan zelf overleven, dat is de boodschap. Een van de agenten die deelneemt aan de bestorming is het groentje Rama (Iwais), die op het punt staat vader te worden en een persoonlijke reden heeft om door te dringen in Tama’s bolwerk. Gareth Evans heeft duidelijk talent om actietaferelen met de nodige flair in beeld te brengen. Hij schrikt er niet terug voor een fikse scheut goor geweld te incorporeren (als er zoiets bestaat als Indonesische “grindhouse” dan kan “The Raid: Redemption” zeker als uithangbord fungeren), maar het bloedvergieten wordt netjes geïntegreerd in de opwindende actiechoreografie. Al zullen cinefielen met een zwakke maag ongetwijfeld de wenkbrauwen fronsen bij scènes als die waarin een tl-lamp een moordwapen wordt. Evans liefkoost visceraal geweld zoals Eva haar verboden appel en komt daarbij met een paar set pieces voor de dag die serieus hoog scoren op de spanningsmeter. Of hoe filmgeweld zowaar artistiek verantwoord kan zijn.
Waardoor het een beetje jammer is dat Evans poging om het verhaal uit te diepen verzandt in een banale en clichématige plot die grotendeels draait om politiecorruptie. Maar laat dat de pret niet drukken: stevigere adrenalineactie dan “The Road: Redemption” zal dit jaar waarschijnlijk niet meer in de cinema passeren. Evans heeft inmiddels de smaak te pakken en brengt momenteel alles in gereedheid voor de sequel “The Raid: Retaliation”. En uiteraard is het onvermijdelijke contract voor de Hollywoodremake inmiddels ook getekend. Kleine kans echter dat die herhalingsoefening de uitbundige kracht van dit origineel zal evenaren, laat staan overtreffen.
Alex De Rouck
© Foto's A-Film
© Tekst 2012 Filmfreak.be
© Tekst 2012 Filmfreak.be

















